Bu haftaki sohbet konumuz egonun savunma mekanizmalarıydı. Konumuz ilk açıldığında dinamik temelli eğitim alan psikolog ve psikolog adaylarının farkında olmadan Freud ailesinin bahsettiği savunma mekanizmalarını anladıklarını bilişsel temelli eğitim alan psikologların ise Beck’in baş etme stratejilerini anladığını fark ettik. Bunun üzerine ortak bir dil olarak savunma mekanizmalarını insanların kendilerini kötü hissettiği zamanlarda onları o ruh halinden kurtaran düşünce ve davranışlar olarak tanımladık...
Diğer savunma mekanizmalarına nazaran yap-boz savunma mekanizmasının üzerinde daha fazla durduk. Obsesif - Kompulsif bozukluğu olan insanların yap-boz savunma mekanizmalarını neden daha fazla kullanıyor olabileceğini düşündük. İnsanların ilkel düşünce sisteminden gelen yapılar yüzünden hayal ile gerçeği karıştırdıklarını, hayallerinde olanın dış dünyada da olacağını sanmasının ileriki yaşlarda insanların düşündükleri şeylerin olmasını engelleyici, bozucu eylemler olarak yap-boz savunma mekanizmasını kullanımı üzerine kafa yorduk.
Oturumumuzun ikinci kısmında izolasyon savunma mekanizmasının kullanım amaçlarını konuştuk. İnsan kaldıramayacağı kadar ağır bir duygusal deneyime maruz kaldığı zaman bu deneyimin duygusuyla bilgisini ayırır. Bilgi sanki üçüncü bir şahsın dilinden anlatılıyormuş gibi rahatça ağızdan dökülürken dinleyenler bu kadar ağır bir deneyimin bu kadar duygusuzca anlatılabilmesine genellikle şaşırır. Fakat bunun arkasında benliğin kaldıramayacağı, hiç beklemediği o acının yükü altında ezilmemek için duyguyu yalıttığını (izole ettiğini) göremezler. Lakin kişinin bu duygu yükünü bir şekilde boşaltacağını, belki izlediği bir filmde kendisine gereksiz gibi gelen bir duygusallıkla belki de gün gelir artık o beklenmeyen acı yüklü anıyı benliğin kaldırabilecek duruma gelmesiyle duygusunu yaşamaya başlayacağında hemfikir olduk.
Diğer savunma mekanizmalarının da kısaca anlatılıp açılımlarının yapılmasıyla, yeri geldiğinde deneyimlerimizin paylaşılmasıyla bu haftaki toplantımızı haftaya tekrar buluşmak üzere sonlandırdık.
17 Kasım 2009 Salı
13 Kasım 2009 Cuma
4 Kasım 2009
Bu hafta aramıza yeni katılan arkadaşlarımızla birlikte “Ruhsal bozukluk nedir? Toplumda problem yaratan nedir?” sorularıyla açılış yaptık.
Geçmişten bu yana herkes ruhsal bozukluk için bir tanım yapmaya ve ruh ve bedenin içindeki problemi anlamaya çalışıyor. Teoriler üretiliyor, çareler bulunmaya çalışılıyor. Öncelikle Freud; tüm davranışların ve duyguların bilinçli olmadığını, bilinçdışı zenginliğini, insanın doğuştan getirdiği ve doğumdan sonra deneyimlerle edindiği büyük bir bilinçdışı olduğundan bahsediyor. Freud’dan sonra da Kohut, Kernberg, Winnicott, Masterson gibi bir çok teorisyen bilinçdışıyla ilgilenip, farklı noktalara vurgu yapmışlardır. Bu teorilerin ve bakış açılarının benzer noktaları olduğu gibi birbirlerinden ayrıldığı noktalar da olmuştur. Tüm bu kişiler dinamik temelli gelmelerine rağmen, daha sonra kendi bakış açılarıyla, kendi yollarını çizmişlerdir. Ancak hepsi kişilik yapılarını düzenlemeye ve gelişimi açıklamaya çalışmışlardır. Teori temelleri benzer olsa da tedavi yöntemleri açısından farklılıklar göstermişlerdir.
Toplantımızın ikinci kısmında da psikolojideki tüm terapi yaklaşımlarından ve hangi yaklaşımın hangi danışana daha faydalı olacağını tartıştık. Burada danışanın taleplerinin daha önemli olduğu ve bizim bakış açımıza göre danışanların tercih yapacağı fikrine vardık. Tedavide tıkanılan noktaların terapistin de kişisel süreçleriyle ilgili olduğu ve bunun da kontrolünün süpervizyonla yapılabileceği üzerine konuştuk. Çoğu kişi günlük hayatında yaşadığı sorunlarla başa çıkabilirken, terapi sürecinde bu zorluğun ve sıkıntının yaşanmasının kaçınılmaz olduğunu düşündük.
Bu hafta da terapi ve terapist-danışan ilişkisi konusunda yaptığımız açılımlarla ve deneyimlerimizin paylaşımıyla haftaya görüşmek üzere toplantımızı sonlandırdık.
Geçmişten bu yana herkes ruhsal bozukluk için bir tanım yapmaya ve ruh ve bedenin içindeki problemi anlamaya çalışıyor. Teoriler üretiliyor, çareler bulunmaya çalışılıyor. Öncelikle Freud; tüm davranışların ve duyguların bilinçli olmadığını, bilinçdışı zenginliğini, insanın doğuştan getirdiği ve doğumdan sonra deneyimlerle edindiği büyük bir bilinçdışı olduğundan bahsediyor. Freud’dan sonra da Kohut, Kernberg, Winnicott, Masterson gibi bir çok teorisyen bilinçdışıyla ilgilenip, farklı noktalara vurgu yapmışlardır. Bu teorilerin ve bakış açılarının benzer noktaları olduğu gibi birbirlerinden ayrıldığı noktalar da olmuştur. Tüm bu kişiler dinamik temelli gelmelerine rağmen, daha sonra kendi bakış açılarıyla, kendi yollarını çizmişlerdir. Ancak hepsi kişilik yapılarını düzenlemeye ve gelişimi açıklamaya çalışmışlardır. Teori temelleri benzer olsa da tedavi yöntemleri açısından farklılıklar göstermişlerdir.
Toplantımızın ikinci kısmında da psikolojideki tüm terapi yaklaşımlarından ve hangi yaklaşımın hangi danışana daha faydalı olacağını tartıştık. Burada danışanın taleplerinin daha önemli olduğu ve bizim bakış açımıza göre danışanların tercih yapacağı fikrine vardık. Tedavide tıkanılan noktaların terapistin de kişisel süreçleriyle ilgili olduğu ve bunun da kontrolünün süpervizyonla yapılabileceği üzerine konuştuk. Çoğu kişi günlük hayatında yaşadığı sorunlarla başa çıkabilirken, terapi sürecinde bu zorluğun ve sıkıntının yaşanmasının kaçınılmaz olduğunu düşündük.
Bu hafta da terapi ve terapist-danışan ilişkisi konusunda yaptığımız açılımlarla ve deneyimlerimizin paylaşımıyla haftaya görüşmek üzere toplantımızı sonlandırdık.
11 Kasım 2009 Çarşamba
28 Ekim 2009
Bu hafta, geçen hafta okumayı kararlaştırdığımız makale üzerinde görüşlerimizi bildirerek başladık. Makaleyi temel alarak danışanın ve terapistin süreçlerinin terapiyi nasıl etkilediğine değindik. Kişinin bireysel süreçlerine göre duyguları değişir. Bu duygulara, yani bireysel süreçlerdeki herhangi bir hassas noktaya danışan veya terapist dokunursa iki taraf için de zorlu bir süreç başlar. Bunu yapmamak için terapist danışana “hoş geldin, nasılsın? Bu hafta neler yaptın?” diye sorarsa, bu zorlu süreçten, duygularından uzaklaşmaya çalışan danışan için bulunmaz bir fırsat olur. Buna rağmen danışan, terapist sıkılıyor mu, iyi mi, mutlu mu bu duyguları alıyor çünkü dilimiz söylemese de halimiz anlatıyor.
Makale eline ulaşmamış arkadaşlarımız için makalenin kısaca bir özetini geçtik. Vaka örneğinin verildiği makalede danışanın “yapay bozukluk” tanısı aldığını gördük. Bunun üzerine yapay bozukluk nedir? Bu tanı nasıl konur? Ve bu danışan gerçekten yapay bozukluk muydu? Bu danışanda yapay bozukluğu çağrıştıran noktalar neydi? soruları çerçevesinde tartıştık. Aynı zamanda danışanın kişilik yapısını çözümlemeye çalışarak temel kişilik örgütlenmelerinden ve bunları açıklayan önemli kişilerden kısaca bahsettik. Frued’dan başlayıp Kernberg, Kohut ve Guntrip ile devam ederek Masterson’ın yaklaşımını konuşarak kişilik yapıları hakkında genel bir bilgiye sahip olduk.
Sohbetimizin ikinci bölümünde ise danışan ile ilişkinin uzunluğunun önemine, terapotik çerçevenin gerekliliğine yine bu makaleyi baz alarak değindik. Çerçeve ne zaman çizilmeli? Sabitliği nasıl olmalı? Tüm bunların temelinde de hastayla olan ilişki “nasıl” olmalı? Sorularını tartıştık.
Sonuç olarak bir kişiyi yapay bozukluğa iten sebep ne olabilir? Kişi neden böyle bir ihtiyaç duyar? Sorularıyla, aynı makaleyle haftaya devam etmek üzere bu haftayı sonlandırdık.
Makale eline ulaşmamış arkadaşlarımız için makalenin kısaca bir özetini geçtik. Vaka örneğinin verildiği makalede danışanın “yapay bozukluk” tanısı aldığını gördük. Bunun üzerine yapay bozukluk nedir? Bu tanı nasıl konur? Ve bu danışan gerçekten yapay bozukluk muydu? Bu danışanda yapay bozukluğu çağrıştıran noktalar neydi? soruları çerçevesinde tartıştık. Aynı zamanda danışanın kişilik yapısını çözümlemeye çalışarak temel kişilik örgütlenmelerinden ve bunları açıklayan önemli kişilerden kısaca bahsettik. Frued’dan başlayıp Kernberg, Kohut ve Guntrip ile devam ederek Masterson’ın yaklaşımını konuşarak kişilik yapıları hakkında genel bir bilgiye sahip olduk.
Sohbetimizin ikinci bölümünde ise danışan ile ilişkinin uzunluğunun önemine, terapotik çerçevenin gerekliliğine yine bu makaleyi baz alarak değindik. Çerçeve ne zaman çizilmeli? Sabitliği nasıl olmalı? Tüm bunların temelinde de hastayla olan ilişki “nasıl” olmalı? Sorularını tartıştık.
Sonuç olarak bir kişiyi yapay bozukluğa iten sebep ne olabilir? Kişi neden böyle bir ihtiyaç duyar? Sorularıyla, aynı makaleyle haftaya devam etmek üzere bu haftayı sonlandırdık.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)